โดดงานมาเปลี่ยนธีมง่ะ (ใครรู้เข้านี่ตายแหงๆ)ตอนนี้กำลังอ่านมาสะคุงเล่มหกอยู่ค่ะ

(อ่านไปสามหน้าครึ่ง แหะๆ)มาสะคุงอายุสิบสี่แล้ว อีกสองปีก็ใช้การ(?)ได้แล้ว เย้

ชอบคู่นี้จังเลยค่ะ น่ารักแบบเด็กๆดี(ก็เด็กไม่ใช่เรอะ)

........................

...................

..........

....

แต่คู่นี้ก็อาจจะดี..........แอ้กกกกก(/me โดนตบกระโหลกเรียกสติ)

ไม่ดีๆๆเรื่องนี้ห้าใจิ้น โฮก

ไปล่ะค่ะ

เรื่องนี้นี่นำเสนอมากมาย จริงๆแล้วชอบทุกเรื่องของจิบลิน่ะนะ(ยิ่งเรื่องThe Cat Returns นี่เล่นเอาเพ้ถึงท่านบารอนไปหลายวัน)แต่เรื่องนี้นี่สุดยอดมาก(แต่ก็งงๆตามสไตล์)ภาพสวย เนื้อเรื่องเยี่ยม(เพราะทำมาจากหนังสือ) และที่สำคัญพระเอกหล่อโฮกมากๆ เรื่องนั้นก็คือ......

Howl's moving castle หรือปราสาทเวทมนต์ของฮาวล์นั่นเอง

ปกการ์ตูน

ปกหนังสือ(ของสนพ.มติชน)

เป็นเรื่องของโซฟี(นางเอก)ที่คิดว่าตัวเองไม่มีอะไรดีเลย แต่ดันไปมีเรื่องกับแม่มดจนโดนสาปเป็นคนแก่ซะงั้น

กับพ่อมดฮาวล์(พระเอก)ที่นิสัย.....เอ่อ....แบบว่าดีแต่...แบบ...งืม..พูดไม่ถูกง่ะต้องดูเอง(สารภาพอ่านแรกๆนี่ทำใจไม่ได้ ท่านฮาวล์ตูไหงนิสัยแบบนี้)

นางเอกเรานี่สุดฤทธิ์มากขู่กรรโชก(?)จนได้คาลซิเฟอร์(ปีศาจไฟที่เป็นเบ๊ของฮาวล์)มาเป็นพวก(แถมขู่ซะหงอด้วย)ไม่กลัวอะไรเลยเธอคนนี้

ส่วนพระเอกเรานี่ก็ครบเครื่องค่ะ"แร่ด" สำอางค์ เจ้าชู้(เอ่อ มันไม่ค่อยดีนะนั่น)แต่เก่ง เท่ หล่อเหลือหลาย

ยิ่งพิมพ์ยิ่งงง ก๊อปวิกิมาแปะละกัน

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กผู้หญิง ชื่อ โซฟี แฮตเตอร์ (Sophie Hatter) ซึ่งเป็นพี่คนโตของน้องสาวอีกสองคน อาศัยอยู่ในอาณาจักรที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์และเรื่องราวของเทพนิยายแห่ง อินการี (Ingary) น้องสาวคนรองของโซฟีชื่อ เล็ตตี้ เป็นคนที่สวย ในขณะที่น้องคนเล็กชื่อ มาร์ทา เป็นคนที่ฉลาด โซฟีจึงมักจะคิดว่าตัวเองเป็นคนไม่น่าสนใจและไม่ฉลาด โซฟีได้สืบทอดกิจการร้านขายหมวกของครอบครัว จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อแม่มดแห่งทุ่งร้าง ได้สาปให้โซฟีกลายเป็นหญิงชราอายุ 90 ปี เพราะไปทำให้แม่มดโกรธ โซฟีเลยต้องออกจากบ้าน และได้ไปพบกับปราสาทเคลื่อนที่ของพ่อมดฮาวล์ ผู้ซึ่งถูกร่ำลือว่าชอบสะสมหัวใจของเด็กผู้หญิง แต่โซฟีในสภาพหญิงชราก็ได้เป็นแม่บ้านในปราสาทแห่งนี้ และได้เรียนรู้ว่าจริงๆ แล้วพ่อมดฮาวล์เป็นคนดีชอบช่วยเหลือผู้อื่น แต่ก็เป็นคนเจ้าชู้ และชอบปล่อยข่าวลือเกี่ยวกับตัวเองในแง่ลบ เพื่อความเป็นส่วนตัวของตัวเองโดยป้องกันไม่ให้ผู้คนมาให้ความสนใจมากนัก ปราสาทของฮาวล์ประกอบด้วยประตูสี่ด้าน ซึ่งแต่ละประตูเปิดออกสู่สถานที่ต่างกันถึงสี่แห่ง คือ ส่วนที่โซฟีเข้ามา บ้านเกิดของฮาวล์ในเวลส์ (ชื่อจริงของฮาวล์คือ โฮเวลล์ เจนกินส์) เมืองชายทะเลซึ่งฮาวล์ได้ค่าจ้างจากการทำมนตร์วิเศษต่างๆ และด้านที่เปิดออกสู่เมืองหลวงของอาณาจักร

โซฟีได้ต่อรองกับปิศาจไฟ ชื่อ คาลซิเฟอร์ (Calcifer) ว่า ถ้าโซฟีสามารถทำลายสัญญาระหว่างคาลซิเฟอร์และฮาวล์ได้ คาลซิเฟอร์จะต้องทำให้โซฟีกลับไปเป็นเด็กดังเดิม แต่ในสัญญาระบุว่าทั้งฮาวล์และคาลซิเฟอร์ไม่สามารถเปิดเผยรายละเอียดในสัญญา ให้บุคคลอื่นรับรู้ได้ โซฟีจึงต้องเดาเอาเองว่าสัญญานั้นเป็นอย่างไร

ไมเคิล (Michael) เด็กฝึกงานของฮาวล์ เป็นผู้ทำหน้าที่จัดการกิจการต่างๆ ของฮาวล์ ซึ่งได้มาหลงรักผู้หญิงคนเดียวกับฮาวล์ คือ เล็ตตี้ (Lettie) น้องสาวคนรองของโซฟี ซึ่งเล็ตตี้ของไมเคิลจริงๆ แล้วคือ มาร์ทา (Martha) น้องสาวคนเล็กของโซฟี ที่ได้ใช้เวทมนตร์ให้ตัวเองดูคล้ายเล็ตตี้

เมื่อเจ้าชายจัสติน (Prince Justin) ได้หายสาบสูญไปจากการตามหาตัวพ่อมดซูลิมาน (Wizard Suliman) พระราชาจึงแต่งตั้งให้ฮาวล์ไปตามหาตัวทั้งสองคน พร้อมกับกำจัดแม่มดแห่งทุ่งร้าง แต่ฮาวล์พยายามหลีกเลี่ยงภารกิจนี้ โดยการให้โซฟีแสร้งเป็นแม่ของฮาวล์และไปพูดกับพระราชาเพื่อเปลี่ยนแปลงการ แต่งตั้งนี้ อย่างไรก็ตาม ฮาวล์มีเหตุผลที่จะตามหาบุคคลทั้งสามอยู่แล้ว เนื่องจากแม่มดแห่งการทำลายได้สาปฮาวล์ให้เป็นคนมากรักและฆ่าอาจารย์ของ ฮาวล์

ฮาวล์ได้สู้กับแม่มดแห่งการทำลาย และชนะในที่สุด โซฟีก็คืนร่างเป็นเด็กดังเดิมและแต่งงานกับฮาวล์ โซฟีก็ได้ช่วยให้คาลซิเฟอร์หลุดพ้นจากสัญญาได้ด้วย

 ก็ประมาณเนี้ยล่ะค่ะ แต่ถ้าดูแต่การ์ตูนอย่างเดียว งงแน่ๆ(มากด้วย)เพราะเนื้อหามันจะหายไปเยอะ(พอดู) ที่มาที่ไปมันจะหายไปหมด

แต่ถ้าอ่านนิยายประกอบไปด้วยนี่สุดยอด จะเข้าใจที่มาที่ไปของเรื่องราวต่างๆทั้งหมดเลย

แต่ทำใจนิดนึงเพราะท่านฮาวล์ในนิยายนี่จะนิสัยสุดตรีนกว่าในการ์ตูนเยอะ ทั้งเจ้าชู้ ขี้ขลาด ปอดแหก(ขนาดเจ้าตัวยังยอมรับ -_-'''เอากะเขาสิ)หาเรื่องแถมชอบคร่ำครวญอีกต่างหาก

ยกตัวอย่างเช่นผมเดิมของท่านฮาวล์เป็นสีดำ แต่ท่านฮาวล์บอกว่ามันไม่งดงาม(???)เลยย้อมเป็นสีทอง

ผมเดิม(สีดำ)แค่นี้ก็หล่อลากแล้วค่ะท่านขา>///<

ผมย้อม(สีทอง)ย้อมกระทั่งคิ้ว แถมมีตัดหน้าม้าอีกตะหาก(อ๊าย น่ารักได้อีกค่ะท่าน)

แล้วมีฉากที่พี่แกย้อมสีผมพลาดนี่จะเป็นจะตายซะให้ได้(พูดประมาณว่าถ้าไม่งดงามแล้วจะมีชีวิตต่อไปทำไม)

ทำตัวเองให้กลายเป็นเมือกๆ(หาเรื่องให้โซฟีเดือดร้อนน่ะแหละ)

เป็นเรื่องที่ไม่อยากให้พลาดอีกเรื่องนึง(อ๊ะ แต่เพลงนี่ต้องให้Spirited Awayนะ)

ว่าแล้วก็แนะนำพระ-นางนิดหน่อย

พ่อมดฮาลว์(ชื่อจริงคือ Howell Jenkins) อายุ 27 ปีกะอีก 40 วัน (คือเค้าอายุหมื่นวันน่ะ) สูง175-190

โซฟี(ชื่อจริงคือ Sophie Hatter) อายุ 18 ปี สูง157 (ตอนเป็นคนแก่นี่อายุเก้าสิบ) สีผมในเรื่องกับหนังสือจะต่างกัน ในการตูนผมน้ำตาล(ถึงตอนหลังจะกลายเป็นสีเทาก็เหอะ) แตในนิยายนี่สีแดงค่ะ

แถมท้าย

แล้ววันนี้ไปคิโนะที่พารากอนมันมีภาคสองกะสามมา โอ้แม่เจ้า นั่นซุกตัวตั้งหน้าตั้งตาอ่าน(ฟรี)ไปเกือบสามชั่วโมง(ขนาดอ่านข้ามๆแล้วนะนั่น)ชื่อตอนว่าCastle in the Air(1990)กับHouse of Many Ways(2008)

ถ้ามีคนสนใจเดี๋ยวจะมาเล่าให้ฟังคราวหน้าค่ะ(หลังมือ เอ๊ย หลังไมค์มาก็ได้ค่ะ^^)

 

บาป 7 ประการ (seven deadly sins) เป็นหลักคำสอนของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาธอลิคในอดีตกาล ให้มนุษย์ไม่ทำตามสัญชาตญาณของตนมากจนเกินไป ทางศาสนาคริสต์ได้แบ่งบาปออกเป็น 2 ประเภทคือ แบบที่สามารถยกโทษให้ได้ และ แบบรุนแรง ในต้นศตวรรษที่ 14 หลักคำสอนนี้เป็นที่นิยมในหมู่ศิลปิน (หรือแม้กระทั่งในปัจจุบัน) ผลงานศิลปะมากมายที่สื่อถึงบาป 7 ประการแพร่ไปทั่ววัฒนธรรมต่างๆทั่วโลก

บาปทั้ง 7

เรียงลำดับจากความรุนแรงน้อยไปหามาก ตามคำสอนของสันตะปาปา เกรโกรี คริสต์ศักราชที่ 6

 

• ราคะ (ภาษาลาติน: luxuria ลุกซุเรีย ; ภาษาอังกฤษ: lust)

การคิดในทางเสื่อม ความต้องการเป็นที่สนใจจากผู้อื่น ความต้องการความเร้าใจ หมกมุ่นทางเพศที่มากจนเกินไป หรือที่ผิดมนุษย์ปกติ ความใคร่ที่เกิดขึ้นในทางทุจริต เช่น การมีเพศสัมพันธ์กับสัตว์ กับพ่อแม่หรือลูกหลานตัวเอง การข่มขืน การมีชู้ แอสโมดิวส์ ปีศาจที่หลงรักมนุษย์หญิงสาวคนอื่นและฆ่าชายที่จะแต่งงานกับนางทุกคน เป็นปีศาจประจำบาปข้อนี้ สัญลักษณ์แห่งราคะคืองูหรือวัว สีประจำบาปนี้คือสีฟ้า บทลงโทษผู้กระทำบาปข้อนี้คือ ถูกรมด้วยสารกำมะถันและไฟ

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดราคะคือ ความบริสุทธิ์ ความหวงแหนในพรหมจรรย์

 

• ตะกละ (ภาษาลาติน: gula กูลา ; ภาษาอังกฤษ: gluttony)

การสนองความต้องการโดยไม่ยั้งคิด มุ่งร้ายเอาของคนอื่น บริโภคสิ่งต่างๆจนขาดการการไตร่ตรอง บริโภคจนมากเกินไป มากจนเกินความจำเป็น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อาหาร รวมถึงการบริโภคสิ่งๆต่างๆโดยไม่คำนึงสนใจ หรือเห็นใจคนอื่น บีลเซบับ เจ้าชายแห่งนรกหรือเจ้าแห่งหมู่แมลงวัน เป็นปีศาจประจำบาปข้อนี้ สัญลักษณ์ของตะกละคือหมู สีประจำบาปคือสีส้ม บทลงโทษของผู้ที่ตะกละในนรกคือการที่ถูกกินทั้งเป็นโดยหนู คางคก และงู ตะกละสามารถแบ่งออกเป็น

• Praepropere - กินเร็วเกินไป
• Laute - กินแพงเกินไป
• Nimis - กินมากเกินไป
• Ardenter - กินอย่างกระตือรือร้นเกินไป
• Studiose - กินอย่างประณีตเกินไป
• Forente - กินอย่างแรงกล้าเกินไป

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดตะกละคือ ความพอดี การยับยั้งชั่งใจ

• โลภะ (ภาษาลาติน: avaritia อวาริเทีย ; ภาษาอังกฤษ: greed/avarice)

ความทะเยอทะยานอันแรงกล้าในการให้ได้มาซึ่งทรัพย์สินและอำนาจ โดยไม่คำนึงถึงแนวทางหรือคุณธรรมในการได้มาซึ่งสิ่งเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นการขโมย การขู่กรรโชกทรัพย์ ยักยอก การกักเก็บทรัพย์สินต่างๆ โดยไม่แบ่งปันหรือช่วยเหลือผู้อื่น ต่อมาโลภะรวมถึง การหาทรัพย์อย่างทุจริตมาใช้เพื่อประโยชน์ทางศาสนาด้วย ถือเป็นการมุ่งร้ายต่อศาสนา และเป็นการหักหลังต่อผู้นับถือคริสต์ศาสนาอีกด้วย แมมมอน ปีศาจแห่งความมั่งคังที่ไม่เป็นธรรม เป็นปีศาจประจำบาปข้อนี้ สัญลักษณ์ของโลภะคือ กบ สีประจำบาปคือสีเหลือง บทลงโทษของผู้ที่โลภมากคือการถูกแช่ในน้ำมันเดือด

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดโลภะคือ ความเมตตา การแบ่งปัน

 

• เกียจคร้าน (ภาษาลาติน: acedia อาซีเดีย ; ภาษาอังกฤษ: sloth/laziness)

ความไม่สนใจใยดีต่อการเปลี่ยนแปลง ต่อสิ่งรอบข้าง ใช้เวลาอย่างไร้ค่า ความไม่ต้องการที่จะทำอะไร โดยปล่อยให้ผู้อื่นเป็นผู้ทำงานหนักเพื่อตนเองเท่านั้น การปล่อยปละละเลยต่อหน้าที่ของตน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการละเลยที่จะทำดีรวมถึงการละเลยที่จะเคารพต่อพระเจ้าด้วย ผู้ที่เกียจคร้านจะอยู่เฉยๆ รักษาสภาพความเป็นอยู่ของตนเองในภาวะเดิมตลอดเวลา ไม่ทำอะไรมาก แต่ก็ไม่ใช้อะไรมากเช่นกัน เบลฟีเกอร์ ปีศาจผู้ไม่ยอมทำอะไรเพียงแต่บอกให้มนุษย์คอยทำสิ่งเหล่านั้นให้เป็นปีศาจประจำบาปข้อนี้ สัญลักษณ์ของเกียจคร้ายคือแพะ สีประจำบาปคือสีคราม บทลงโทษของผู้เกียจคร้านคือการถูกโยนลงไปในบ่องูพิษ

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดเกียจคร้านคือ ความกระตือรือร้น ความทะเยอทะยาน

• โทสะ (ภาษาลาติน: ira ไอรา ; ภาษาอังกฤษ: wrath)

ความโกรธเคืองและพยาบาทที่ขาดความเหมาะสม การทนรับสภาพในบางสิ่งบางอย่างไม่ได้ การแสวงหาหนทางผิดกฎหมายบ้านเมือง ในศีลธรรมในการล้างแค้น การมุ่งร้ายที่จะทำสิ่งต่างๆแก่บุคคลที่ตนไม่ชอบ รวมถึงการไม่ชอบบุคคลอื่นโดยไร้เหตุผล เช่น สีผิว เชื้อชาติ ศาสนา นำไปสู่การฆ่าและฆาตกรรมผู้อื่น โมหะคือความโกรธที่ไม่ต้องการที่จะยกโทษ ซาตาน ปีศาจแห่งความมืดเป็นตัวแทนประจำบาปข้อนี้ สัญลักษณ์ของโมหะคือหมี สีประจำบาปคือสีแดง บทลงโทษของผู้ที่มีบาปโมหะคือ การถูกฉีกร่างทั้งเป็น (ซ้ำแล้วซ้ำเล่า)

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดโมหะคือ ความนอบน้อม การให้อภัย

 

• อิจฉา (ภาษาลาติน: invidia อินวิเดีย ; ภาษาอังกฤษ: envy)

ความปรารถนาให้ผู้อื่นรับเคราะห์ การไม่ยอมรับผู้อื่นที่มีสิ่งต่างๆ ดีกว่าตนเอง ทั้งด้านทรัพย์สมบัติ ลักษณะรูปร่างนิสัย และ การประสบความสำเร็จ ความอิจฉานำไปสู่การรังเกียจตัวเอง ต้องการอยากเป็นผู้อื่น นำไปสู่การขโมยและทำลายผู้อื่น ความอิจฉาเป็นการพัฒนาต่อจากตะกละและโลภะที่สุดขั้ว เลวีอาธาน ปีศาจอสรพิษทะเลแห่งนรก ผู้เป็นสัญลักษณ์แห่งการต่อต้านพระเจ้าถือเป็นปีศาจประจำบาปนี้ สัญลักษณ์ของอิจฉาคือสุนัข สีประจำบาปคือสีเขียว บทลงโทษผู้ที่มีความอิจฉาคือถูกแช่แข็งในน้ำเย็นจัด

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดอิจฉาคือ ความกรุณา ความเผื่อแผ่

 

• โอหัง (ภาษาลาติน: superbia ซูเปอร์เบีย ; ภาษาอังกฤษ: Vanity/pride)

ยะโสเป็นยอดแห่งบาปทั้งปวง ความหยิ่งยะโสคือต้องการเป็นผู้ที่มีความสำคัญและอำนาจเหนือผู้อื่น การที่รักตนเองมากจนเกินไป หลงในอำนาจและรูปลักษณ์ของตัวเอง (โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเปรียบตนเองเทียบเท่ากับพระเจ้า) ซึ่งบาปประการนี้ทำให้ ลูซิเฟอร์ (ปีศาจประจำบาปนี้) ถูกขับไล่ออกจากสวรรค์ เนื่องจากลูซีเฟอร์เห็นว่าตนมีอำนาจเท่ากับพระเจ้าและสามารถสร้างพรรคพวกของตัวเองเพื่อต่อต้านและไม่เคารพพระเจ้า คนที่มีความหยิ่งยะโสจะสนใจเฉพาะตนเองเท่านั้น ไม่สนใจว่าผู้อื่นจะเป็นเช่นไร สัญลักษณ์ของโอหังคือ ม้า สิงโต หรือ นกยูง สีประจำบาปคือสีม่วง บทลงโทษของผู้ที่โอหังคือการถูกทรมานบนวงล้อ (มัดกับวงล้อแล้วให้วงล้อหมุนเรื่อยๆ ผู้ถูกทรมานจะถูกบดขยี้กับพื้น)

ศีลธรรมที่ช่วยกำจัดโอหังคือ ความถ่อมตน การเห็นอกเห็นใจผู้อื่น

 

คุยๆกะชาวบ้านชาวช่องเรื่องแขนกลแล้วก็ไปวนเข้าเรื่องการตายของบาปทั้ง 7 ได้ไงก็ไม่รู้แฮะ

เห็นบอกว่าบาปทั้ง 7 นี้มีรูปแบบการตายของตัวเองอยู่ แล้วคุณวัวเค้าก็วาดออกมาตามนั้นเป๊ะๆเลย

อย่าเจ๊ลัสต์นี่โดนเผาไปแล้ว ส่วนกรีดก็โดนแช่กระทะทองแดง แล้วแบบนี้ที่เหลือล่ะ

แต่กลัสโทนี่ท่าทางจะโหดสุดล่ะมั้งเนี่ยโดนกินทั้งเป็น อี๋

แล้วก็มีคนเค้ารีเควสมาว่าอยากรู้ว่าบาปตัวอื่นๆตายยังไง

ไอ้เราก็ดันหลวมตัวบอกว่าจะหาข้อมูลมาให้สุดท้ายเลยต้องมานั่งหาข้อมูล

แต่ทำไปทำมาติดใจอ่ะ เดี๋ยวว่าจะทำตัวแทนบาปแต่ละตัวต่อด้วย

 

ที่มา เปิดกูเกิลและวิกิดูสิคะ ^^

 

ปล.กำลังจะทำธีมใหม่ค่ะ(แต่ขี้เกียจจัง)