เราเป็นคนดูแลหอพักค่ะ เหมาทุกอย่างตั้งกะสากกะเบือยันเรือรบ เป็นตั้งแต่คนไล่หมา คนสวน ยาม แม่บ้าน ช่าง บัญชี (ใช้งานโครตคุ้ม) วันหยุดไม่มี โอทีไม่ได้ เงินเดือนน้อยนิด แถมมีแต่เจ๊ง(เงินขาดต้องควักเอง)กับเจ๊าด้วย (บ่นพอล่ะ เข้าเรื่องๆ)
 
ตอนนี้คนกรุงเทพหนีน้ำค่ะ เข้ามาพักที่หอเต็มเอี๊ยด (มีว่างประมาณสี่สิบห้องจากร้อยหกสิบค่ะ) แต่หอเค้าไม่ได้ขึ้นราคานะคะ เท่าไหนเท่านั้น ขึ้นไม่ลงง่ะ แต่ให้อยู่เกิน ให้(แอบ)เอาหมา แมว กระต่ายเข้าไปได้อีก คนที่มาก็มาแบบเป็นครอบครัว กับโรงงาน/บริษัท มาหาเช่าให้ค่ะซึ่งฝ่ายหลังนี่ล่ะค่ะ ตัวปัญหาสุดๆ
 
ปัญหาเนี่ยจะมาจากกลุ่มพนักงานทั้งชายและหญิงค่ะ คือเข้าใจกันนิดนึงนะคะว่าหอพักเนี่ย มันจะมีระเบียบจู้จี้ จุกจิกเยอะแยะมากมาย เริ่มตั้งแต่ห้องพักเลยค่ะ ว่าไม่มีทีวี ตู้เย็น หมอน ผ้าปู ผ้าห่มอะไรพรรค์นี้ยให้หรอกนะคะ แต่มาถึงจะถามหาเลยว่ามีทีวี ตู้เย็น อินเตอร์เน็ตมั้ย ขอตอบว่าไม่มี(ว้อยยยยย)ค่ะ แต่เน็ตน่ะถ้ามีไวไฟก็มาเล่นชั้นล่างฟรี(ของ3BB) ไม่มีคนดูแลตลอด 24 ชม. (มีเวลาทำงานเขียนอยู่อ่านกันหน่อยสิฟระ) ไม่มีช่างประจำค่ะ ตามได้แต่จะมาเมื่อไหร่ไม่รู้ตามอารมณ์ช่าง(หัวมัน) ตึกมันเก่า แอร์เก่า ไอ้นู่นไอ้นี่นั่นโน่นเก่า เอ่อ...ก็ตึกมันอายุจะ 21 ปีแล้ว ถ้าไม่เก่านี่โครตแปลกค่ะ (แต่ปรับปรุงตลอดนะคะ ล่าสุดก็ทาสีตาข่ายกันนก กับเปลี่ยนประตูห้องน้ำใหม่ อ้อ ล้างแอร์และเต็มน้ำยาด้วย) และล่าสุด คนดูแล(หมายถึงเราใช่มั้ย)ไม่ค่อยเอาใจคนพักเลย....อ้าว ก็นี่หอพักง่ะ ถ้าคุณไม่ถูกใจอยากย้ายไปที่อื่น เราจะไปห้ามคุณได้ไงล่ะคะ ย้ายก็ย้ายสิไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว (อยู่ได้อยู่ อยู่แล้วไม่ถูกใจก็เชิญค่ะ)
 
ส่วนทางหอเองก็มีปัญหาเหมือนกัน ตั้งแต่จำคนพักไม่ได้ คนเก่าไม่มีปัญหาแต่คนใหม่ หึๆๆ (ชุดเก่าจำมาปีกว่ายังจำได้ไม่ครบเลย)่ แถมแม่ม....สารพัดปัญหาล้านแปดเพียบ ทั้งเสียงดัง ทั้งกินหล้าเมาโวยวาย ลืมกุญแจแล้วมาโทรตามตอนดึกๆ(แต่ไม่ไปเปิดให้ค่ะ ออกจากบ้านไม่ได้ว้อย มองไม่เห็นด้วย) ห้องน้ำส่วนกลางก็เปิดน้ำทิ้งไว้ซะท่วม เปิดไฟทิ้งไว้ (ที่บ้านผลิตน้ำไฟเองเรอะ) แถมพูดจาแย่ๆอีก และอื่นๆอีกมากมายให้ตายก็เขียนไม่หมด (อย่างเราโดนเรียก อีเจ๊ มาแล้ว) สงสัยที่เค้าเก็บค่าเช่าเกินนี่คิดเป็นค่าเสียหายรวมไปด้วยเลยมั่งนั่น
 
เบื่อเซ็ง เห็นใจนะ แต่รับนิสัยไม่ได้ค่ะ  เนี่ยเดี๋ยวต้องไปซ่อมราวแขวนเสื้่อให้อีกนะ
 
ปล.เป็นเฉพาะบางคนนะคะ บางคนพูดจาน่ารักม๊ากมาก แต่บางคนสาวสวยแต่พูดนี่ต่ำม๊ากมาก
 
ปล.อีกทีเราเป็นคนดูแลก็จริง แต่เป็นลูกเจ้าของหอด้วยค่ะ ถ้าคุณนายยกมรดกให้หอนี้ก็จะเป็นของเรา แต่ถ้าไม่เราจะไปเปิดร้านขายของที่บ้านแทนล่ะ เชอะ (พวกปากไม่ดีพอรู้ว่าเราเป็นลูกนี่ พูดจาดีขึ้นทันตา สตอดีจัง)
หายไปนานมากตั้งแต่ปี 52 นู่น เพราะทำงาน (เริ่มทำปลายๆปี 50 แต่มันยังไม่นุ่ง) แล้วอยู่ดีๆงานมันเริ่มยุ่ง>ยุ่งขึ้น>ยุ่งโครตๆ เวลานอนแทบจะไม่มี และที่สำคัญไม่มีเนตที่บ้าน ต๊ายตาย ถึงเราจะอยู่บ้านนอกก็เหอะ แต่ก็อยู่อำเภอเมืองนะเฟ้ย เหตุไฉนถึงไม่มีสัญญาณมาล่ะนี่ เซ็งมากกกก
 
แล้วพอทำงานได้ซักสองปีเศษๆเสมียนที่ดูแลอพาร์ทเม้นท์ให้คุณนายแม่ลาออก เราเลยเข้ามาทำแทน (หึๆๆเตรียมฮุบมรดกล่ะเฟร้ยยยKiss>เลวแล้วนะเนี่ย =_=''') พอมาทำได้ซักพักก็ดิ้นปั้ดๆจะติดเนต เพราะว่างานมันไม่ค่อยยุ่งค่ะ แต่บทจะยุ่งนี่กระดิกไปไหนไม่้ได้เลยนะ ซึ่งคุณนายคงทนรำคาญ+อนาถใจกับเราไม่ได้เลยยอม (เย้ เสร็จโจร สบายแล้วตู)
 
และเนื่องจากว่าว่างจริงๆตั้งแต่วันที่ 6 ไปจนถึงวันที่ 20 (ราวๆสองอาทิตย์) จะว่าไม่มีอะไรทำเลย ถ้าไม่มีคนมาดูห้องน่ะนะ เลยเริ่มหันไปเล่นเกมส์(อีกครั้ง) และแล้วก็ติดเกมส์อีกรอบจนได้ ถึงขนาดดิ้นรนไปหาเพริ์ชจีนมาลงเลยนะ (หาแบบภาษาอังกฤษไม่ได้ง่ะ อย่างน้อยภาษาจีนมันก็ยังรู้เรื่องกว่าภาษาญี่ปุ่นล่ะ)
 
ก็มีอยู่สองเกมที่เล่นอยู่ แต่ที่ติดสุดๆคือเกม Heart no Kuni no Alice ของค่าย Quin Rose ค่ะ ซึ่งเกมส์นี้หนุ่มๆแต่ละคนนี่น่าโฮกมากโดยเฉพาหนุ่มคนที่เราเอามาทำ BG ปกติบอสเค้าไม่ได้ใส่แว่นนะ แต่ไปเจอภาพนี้มา กรี๊ดแตกค่ะ หนุ่มแว่นสุดยอด อ๊ายๆๆๆ >///<
 
แต่เกมส์นี้เห็นว่าจัดอยู่ในหมวด PG-15 นะ คืนมันมีฉากแบบว่าจับ-กด ตบ-จูบ เลือดสาดและล่อแหลมอยู่เหมือนกัน และที่สำคัญมันให้เอาไปจิ้นต่อยอดได้เองนี่สิ อันนี้อยู่ที่จินตนาการและความหื่นของคนเล่นแล้ว (หื่นมากจิ้นมากเสียเลือดมาก หื่นน้อยจิ้นน้อยเสียเลือดน้อย Embarassedฮา)
 
ส่วนอีกเกมส์นึงนี่เข้าสู่สายมืดอย่างรุนแรง ไม่เหมาะกับเด็ก สตรี(มีครรภ์) และคนชราเป็นอย่างยิ่ง เพราะมันเป็นเกมส์ H เรต NC18+ ไม่ได้มีแต่โป๊ๆนะ แต่ยังมีฉากรุนแรงเลือดสาด น่ากลัวเพียบเลย เล่นเองกรี๊ดเองก็มี หลอนอีกต่างหาก นั่นคือเกมส์ Kara no Shoujo ภาพสวย ฉากสวย แต่เล่นยากง่ะ มันเป็นแนวสืบสวน
 
ภาษาก็ไม่ดี แถมบทสนทนาเยอะมาก ต้องไปตามหาเงื่อนงำอีก เล่นมาครึ่งปียังไม่ขยับไปไหนเลย เล่นๆไปยังคิดเลยว่า เกมส์บ้าอะไร(วะ)เนี่ย แถมเล่นในที่สว่างๆไม่ได้ด้วย ต้องเล่นตอนมืดๆแหม ทั้งเสียงประกอบ ทั้งบรรยากาศเข้ากั๊นเข้ากัน เล่นอยู่ดีๆตัดฉับเข้า CGเลือดสาดซะงั้น กรี๊ดดดดด /O[]O\ เป็นอันตรายกับหัวใจจริงๆ
 
ไว้จะมารีวิวเกมส์ Kara ให้ดูค่ะ (มันคงได้แค่รีวิวน่ะแหละ ขืนลงแบบจัดเต็ม อาจจะโดนดวงตาเซารอนแบนบล็อคได้) ส่วนเกมส์ Heart no Kuni อันนี้ถึงไม่มีใครเรียกร้องเราก็จะมาสปอย์แหลกลานค่ะ อดหลับอดนอนเล่นเลยนะเนี่ย
 
ว่าแล้วก็แปะปกไว้หน่อย
 
อันนี้ Heart no Kuni no Alice
 
 
อันนี้ Kara no Shoujo
 
 
ปล.มีทวิตเตอร์แล้วด้วย แต่ยังใช้ไม่เป็น (มันเล่นยังไงเนี่ย)

หลังจากเกือบกลายเป็นแพนด้าย่างเมื่อต้นปี ความซวยก็มาเยือนอีกครั้ง

อ๊ะ หรือจะเป็นอาถรรพ์เบญจเพส(แต่ยังไม่ถึงวันเกิดเลยนี่หว่า)

ตอนนี้เราทำงานอยู่กับครอบครัวค่ะ ตำแหน่งเลขา แต่จริงๆคือเจเนอรัลเบ๊(ตั้งกะคนสวนยันคนเซ็นต์อนุมัติ)

เรื่องเกิดเมื่อวันพุธค่ะ ซักแปดโมงเช้า แม่บ้านที่ออฟฟิศโทรศัพท์มาหา 

แล้วพูดแบบตกใจ(พูดไม่รู้เรื่องเลยแหละ) แล้วก็พี่ที่ออฟฟิศอีกคนมาคุยให้ได้ใจความมาว่า.....

ขโมยบุก ยกทีวีกับคอมไป แจ้งตำรวจเรียบร้อยแล้ว

โอ้แม่เจ้า....ไอ้เรายืนเอ๋อไปแป๊บนึงแล้วก็วิ่งไปหาท่านพี่(ห้องนอนอยู่ใกล้ๆกัน)แจ้งข่าว

แล้วก็ไปบอกคุณนายแม่ พอดีคุณป๊ะป๋าเข้าบ้านพอดีเลยบอกไป

คุณป๊ะป๋าก็ไปก่อนเลย ส่วนเรากับพี่ก็รีบอาบน้ำแต่งตัวตามไป

พอไปถึงก็มีตำรวจอยู่ห้าหกคน ตรวจดูความเสียหายว่ามีอะไรหายไปบ้าง

สรุปออกมาว่าคอมหายไปสองเครื่อง ทีวีหนึ่งเครื่องรวมรีโมท ชุดเครื่องนอนในห้องโชว์หนึ่งชุด โคมไฟหนึ่งอัน

ผ้านวมหนึ่งผืน มือถือหนึ่งเครื่อง

แถมทิ้งหลักฐานไว้ให้เพียบเลยล่ะค่ะทั้งลายนิ้วมือ ครบทุกนิ้ว รอยเท้าแบบเต็มๆ กองพิสูจน์หลักฐานเลยสบาย

มันงัดหน้าต่างเข้ามาค่ะแล้วใช้หินเป็นที่ปีน(ทีนดำมะเมื่อมเลย -_-''')

ยามก็พูดจาน่าโมโหค่ะ ยามบอกว่าตอนที่เค้ากลับไปตอนเจ็ดโมงสิบห้า ของยังอยู่ครบ

ยังเดินตรวจอยู่เลย  แต่ไฟที่เปิดไว้ในออฟฟิศ(ยามเข้ามาไม่ได้ ไม่มีกุญแจ)มันปิด

ถ้าโจรมันมาตอนเช้ามันจะปิดไฟให้ทำไม(วะ)แล้วด้านหลังเป็นที่ก่อสร้าง คนงานทำงานตั้งแต่หกโมงครึ่ง

มันจะไม่มีใครเห็นเลยเรอะ(จากการสอบถามคนงาน ไอ้ยามคนนี้มันหลับทุกวัน แถมบางทีเมาอีก)

แต่คุณป๊ะป๋ายังใจดีให้ทำงานต่อ(โกรธอ่ะ ทำไมไม่ไล่ออก)

แต่ขโมยก็เอาไปแบบแปลกๆนะ อย่างคอมเนี่ยเอาไปแต่หน้าจอกับตัวเคส นอกนั้นทิ้งไว้ให้พวกคีย์บอร์ด เมาส์

เครื่องปริ๊นซ์อยู่ข้างๆไม่เอาไป ไมโครเวฟก็ไม่เอาไป โทรศัพท์ เครื่องแฟกซ์

(ตู้เย็นนี่เครื่องใหญ่คงเอาออกทางหน้าต่างไม่ได้)

แต่เอาหมอน ผ้านวม ผ้าปูที่นอนไป กับโคมไฟ มันจะเอาไปทำไมหว่า -_-a

แล้วเมื่อวานก็สอบปากคำกว่าจะจัดการเรียบร้อยหมดไปอีกวัน

จริงๆแล้วของหายมันก็ไม่เสียดายเท่าไหร่ มันเสียดายข้อมูลในคอมมากกว่าอ่ะ เอกสารทั้งหลาย

ตูพิมพ์แทบตาย ดีนะเนี่ยที่มีเซฟไว้อยู่(แต่ไม่ครบ) แล้วก็ยังดีที่เครื่องคอมในห้องวิศวะไม่โดนเอาไป

เพราะถ้าเครื่องนี้หายล่ะจบเลย

ตอนนี้ได้แต่หวังว่าคงจะไม่มีเรื่องอะไรอีก ส่วนเรื่องที่เกิดก็ถือว่าฟาดเคราะห์กันไป

 

killchan แพนด้าร่าง(หน้า)มืด View my profile

Favourites

Categories